سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
366
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
به حمل و در [ غيره ] به بيع راجعست . قوله : للمغايرة : يعنى مغايرت بين حمل و حامل . قوله : سواء استثناه ام لا : ضمير منصوبى در [ استثناء ] بحمل راجعست . قوله : و سواء علم به ام لا : ضمير فاعلى در [ علم ] بمعتق و در [ به ] به حمل راجع است . قوله : الّا على رواية السّكونى عن ابيعبد اللّه عليه السّلام : روايت مذكور را مرحوم صاحب وسائل در ج 16 ص 67 باينشرح نقل فرموده است محمّد بن الحسن باسنادش ، از محمّد بن احمد بن يحيى ، از اسحق يعنى ابراهيم بن هاشم ، از نوفلى ، از سكونى ، از جعفر ، از آباء گرامش عليهم السّلام فى رجل اعتق امة الخ . قوله : و ضعف سندها : يعنى سند روايت زيرا در سلسله سند سكونى و نوفلى بوده كه هردو از عامّه مىباشند و در رجال هردو ضعيف قرار داده شدهاند . قوله : من العمل بها : ضمير در [ بها ] بروايت راجعست . قوله : مع انّها ظاهرة فى التّقيّة : ضمير در [ انّها ] به روايت عود مىكند . [ پايان كتاب ]